Yaylalarda Geçen Bir Ömür: Konargöçer Ailelerin Hayat Mücadelesi

Hayvanları için daha verimli otlaklar bulmak amacıyla konargöçer yaşam tarzını benimseyen aileler, her yıl yüzlerce kilometreyi aşarak aylarca yaylalarda konaklıyor. Atalarından devraldıkları asırlık geleneği yaşatmaya devam eden göçerler, yılın büyük kısmını yollarda ve yüksek rakımlı yaylalarda kurdukları çadırlarda geçiriyor.

Özellikle Şavak aşiretine mensup göçer aileler, küçükbaş hayvan sürüleriyle Erzincan’ın yaklaşık 2 bin 500 rakımlı dağlarındaki yaylalara çıkıyor. Yaklaşık beş ay boyunca yaylada kalan bu aileler, geniş otlaklar ve su kaynaklarından yararlanarak hayvanlarını doğal ortamda besliyor. Zorlu ulaşım şartları, değişken hava koşulları ve kısıtlı barınma imkanlarına rağmen hayvancılığı sürdüren göçerler, elde ettikleri et ve süt ürünleriyle de üretime katkı sağlıyor.

Göçerlerin yayladaki günlük yaşamı, günün ilk ışıklarıyla başlıyor. Kadınlar sabahın erken saatlerinde hayvanların sağımını yaparken, elde edilen sütten peynir üretiyor, yemek hazırlıyor ve diğer ev işlerini yürütüyor. Erkekler ve çobanlar ise gün boyunca sürülerin bakımını ve otlatılmasını gerçekleştiriyor. Yüksek rakımlı yaylalarda yaşamlarını sürdüren göçerler, zaman zaman kurt, ayı ve yılan gibi yaban hayvanlarının oluşturduğu tehlikelerle de karşı karşıya kalıyor. Bu noktada çoban köpekleri, sürülerin korunmasında hayati bir rol üstleniyor.

Konargöçer aileler, zorlu koşullara rağmen yüzyıllardır sürdürülen bu yaşam biçimini gelecek nesillere aktarmak için çaba sarf ediyorlar.